Interpersoonlijke politiek (2)

 


Foto: © Martijn Beekman 

We zien hier een merkwaardig tafereel. Ik heb moeite het te duiden in termen van Interpersoonlijke Dynamiek.

Een Liefdesdans is het niet, want twee van de drie personen kijken allesbehalve vriendelijk. Een agressiespiraal is het ook niet, want de derde persoon is vrolijk. Ze lijkt te zeggen: Ooooh, we hebben het hier wel zo naar onze zin, het is leuk, het is fijn, het gaat GOED met ons! Enigjes!

We hebben ons weer beet laten nemen. Niets is wat het lijkt.

 

Kamer voorzitter Van Miltenburg denkt: blijven lachen, net doen of er niets aan de hand is, dan is er geen vuiltje aan de lucht.

De Groen Linksers dachten allang niet meer aan hun kritiek op Van Miltenburg.  Ik denk dat Linda Voortman (Kamerlid Groen Links) naar een grote spin op de muur tegenover Kamervoorzitter van Miltenburg keek. En dat Bram van Ojik (fractievoorzitter Groen Links) zich ergerde aan een gemene haar die op het jasje van mevrouw Miltenburg zat. Ze waren helemaal niet boos, ze waren blij. 

Blij dat in de politiek niets is wat het lijkt.

Blij dat de spin straks weer hard wegloopt.

Bij dat Anouschka van Miltenburg de vergaderingen van de Kamer zo creatief weet te leiden.

In Den Haag is uiteindelijk iedereen altijd blij. Want iedereen mag gewoon doorgaan met onhandig zijn, zeggen hoe enigjes alles is, terwijl alles toch niet altijd enigjes is. Want er worden soms ook heel serieuze zaken besproken in Den Haag.

Maar daar dachten ze even niet aan toen Martijn Beekman deze foto maakte. 

Bert van Dijk.